KUALA LUMPUR: 'Medical card' yang suatu ketika dahulu dilihat sebagai “pelan tambahan” kepada perlindungan kesihatan kini semakin menjadi keperluan kewangan bagi rakyat Malaysia.
Namun, apabila kos rawatan meningkat dan sumbangan insurans serta takaful perubatan dan kesihatan (MHIT) turut berdepan tekanan penetapan semula harga, persoalan yang lebih besar mula timbul:
Adakah model perlindungan perubatan sedia ada benar-benar mampan untuk jangka panjang?
Persoalan ini bukan lagi sekadar mengenai berapa tinggi had tahunan, jenis bilik hospital atau senarai hospital panel.
Ia adalah persoalan pengurusan risiko dan pengurusan strategik.
Bank Negara Malaysia (BNM) sebelum ini melaporkan inflasi kos perubatan Malaysia mencecah 15 peratus pada 2024, jauh lebih tinggi daripada purata global dan Asia Pasifik sebanyak 10 peratus.
Lebih membimbangkan, data terkini menunjukkan inflasi kesihatan Malaysia meningkat kepada 3 peratus pada 2025, berbanding 1.4 peratus pada 2024, dengan kategori perkhidmatan kesihatan meningkat 4.4 peratus.
Angka ini menunjukkan bahawa cabaran kos kesihatan bukan lagi isu terpencil yang hanya memberi kesan kepada individu yang dimasukkan ke hospital.
Ia sudah menjadi isu kelestarian sistem perlindungan kesihatan.
DARIPADA “MEDICAL CARD” KEPADA STRATEGI PENGURUSAN RISIKO
Selama ini, masyarakat lazimnya melihat takaful perubatan daripada perspektif individu.
“Berapa saya bayar?”
“Berapa had tahunan?”
“Hospital mana yang boleh digunakan?”
“Kalau saya masuk hospital, berapa boleh claim?”
Namun perspektif pengurusan risiko melihat perkara yang jauh lebih besar.
Persoalannya ialah:
Bagaimana risiko kos rawatan yang sangat besar boleh diagihkan supaya tidak menghancurkan kedudukan kewangan seseorang apabila musibah berlaku?
Di sinilah konsep risk pooling menjadi penting.
Dalam takaful, peserta menyumbang kepada dana bersama berdasarkan konsep tabarru’, tertakluk kepada terma dan syarat skim. Dana tersebut kemudiannya digunakan untuk membantu peserta yang menghadapi risiko yang dilindungi.
Secara mudahnya:
Risiko yang terlalu besar untuk ditanggung seorang individu cuba diurus melalui mekanisme perkongsian dalam kumpulan.
Bayangkan sebuah kumpulan terdiri daripada 1,000 peserta.
Tidak semua peserta akan dimasukkan ke hospital pada tahun yang sama. Namun, sebahagian kecil mungkin menghadapi pembedahan, rawatan penyakit serius atau kemasukan hospital dengan kos yang mencecah puluhan ribu ringgit.
Jika risiko tersebut ditanggung secara individu, impaknya boleh menjadi sangat besar.
Tetapi melalui risk pooling, beban kewangan tersebut dikongsi dalam kumpulan, tertakluk kepada struktur dana, manfaat dan terma perlindungan.
Inilah logik asas mengapa saiz dan komposisi kumpulan menjadi begitu penting.
KENAPA ISU INI SEMAKIN PENTING SEKARANG?
Tekanan terhadap MHIT di Malaysia bukan sekadar persepsi.
BNM memperkenalkan langkah interim selepas berlaku kebimbangan terhadap penetapan semula harga produk MHIT.
Bagi pelarasan yang berpunca daripada inflasi tuntutan perubatan antara 2024 hingga 2026, kenaikan tersebut disebarkan sekurang-kurangnya dalam tempoh tiga tahun, dengan sekurang-kurangnya 80 peratus pemegang polisi dijangka mengalami pelarasan tahunan kurang daripada 10 peratus.
BNM juga menyatakan bahawa kerajaan, industri takaful dan insurans serta hospital swasta akan menyumbang RM60 juta bagi mempercepatkan pembaharuan kesihatan, termasuk usaha meningkatkan ketelusan kos dan membangunkan pendekatan pembayaran berasaskan Diagnosis-Related Group.
Ini menunjukkan satu perkara penting:
Masalah kos perubatan sudah bergerak daripada isu produk kepada isu ekosistem.
Ia melibatkan pesakit, hospital, syarikat insurans dan pengendali takaful, kerajaan, penyedia perkhidmatan kesihatan serta tingkah laku pengguna.
APABILA “YANG SIHAT” MENJADI ASET STRATEGIK
Dalam konteks takaful berkelompok, golongan muda dan sihat sering bertanya:
“Kalau saya jarang sakit, mengapa saya perlu menyertai?”
Dari sudut individu, soalan itu boleh difahami.
Tetapi dari sudut strategic risk management, kumpulan peserta yang pelbagai sebenarnya menjadi aset penting.
Kumpulan yang terdiri daripada pelbagai umur dan tahap risiko berpotensi mewujudkan struktur perkongsian risiko yang lebih luas.
Golongan yang sihat mungkin kurang menggunakan manfaat hari ini.
Namun, penyertaan mereka membantu membentuk kumpulan yang tidak hanya terdiri daripada individu yang sudah mempunyai jangkaan tuntutan tinggi.
Ini membawa kepada satu prinsip penting dalam pengurusan strategik:
Kelestarian sistem tidak hanya bergantung kepada siapa yang memerlukan manfaat hari ini, tetapi juga siapa yang bersedia menyertai sebelum mereka memerlukannya.
Dengan kata lain, orang muda dan sihat bukan “pengguna yang tidak mendapat manfaat”.
Mereka adalah sebahagian daripada strategic risk pool.
RISIKO TERBESAR: APABILA PESERTA HANYA DATANG SELEPAS RISIKO MENINGKAT
Di sinilah wujud satu cabaran strategik yang serius.
Jika seseorang hanya berminat mendapatkan perlindungan apabila mereka mula menjangkakan risiko kesihatan meningkat, kumpulan tersebut berpotensi menghadapi profil risiko yang semakin berat.
Dalam teori pengurusan risiko, keadaan sedemikian boleh menjejaskan keseimbangan antara jumlah sumbangan dan tuntutan.
Maka strategi penyertaan perlu bermula lebih awal.
Bukan ketika seseorang sudah sakit.
Bukan ketika seseorang sudah berumur.
Tetapi ketika risiko masih relatif rendah dan individu masih mempunyai lebih banyak pilihan.
Inilah sebabnya pendidikan takaful perlu bergerak daripada pendekatan “menjual medical card” kepada pendekatan “membina kesedaran pengurusan risiko”.
TAKAFUL BERKELOMPOK: BUKAN SEKADAR PRODUK, TETAPI STRATEGI
Dari perspektif strategic management, terdapat sekurang-kurangnya lima persoalan yang perlu diberi perhatian.
1. SAIZ KUMPULAN
Semakin kecil kumpulan, semakin terhad keupayaan untuk menyebarkan variasi risiko. Maka, strategi memperluaskan penyertaan menjadi sangat penting.
2. KOMPOSISI RISIKO
Bukan hanya jumlah peserta yang penting. Umur, tahap kesihatan, corak penggunaan hospital dan tingkah laku tuntutan juga mempengaruhi profil risiko.
3. KETERJANGKAUAN
Jika sumbangan meningkat terlalu tinggi, peserta mungkin memilih untuk keluar. Namun jika sumbangan terlalu rendah berbanding risiko sebenar, kelestarian dana pula boleh terjejas. Maka wujud strategic trade-off antara affordability dan sustainability.
4. KAWALAN KOS
Masalah tidak boleh diselesaikan hanya dengan menaikkan sumbangan. Kos rawatan, struktur harga hospital, penggunaan teknologi perubatan dan corak tuntutan juga perlu ditangani. BNM sendiri menegaskan bahawa pembaharuan lebih luas diperlukan untuk menangani punca peningkatan kos perubatan dan menjadikan MHIT lebih mampan.
5. STRATEGI JANGKA PANJANG
Persoalan paling penting ialah:
Adakah model perlindungan yang ada hari ini mampu bertahan apabila profil penduduk Malaysia berubah dan kos penjagaan kesihatan terus meningkat?
MALAYSIA SUDAH BERGERAK KE ARAH MODEL BAHARU
Perkembangan terkini menunjukkan bahawa Malaysia sedang bergerak ke arah pendekatan yang lebih strategik terhadap MHIT.
BNM telah memperkenalkan Base MHIT Plan sebagai sebahagian daripada strategi RESET, dengan matlamat meningkatkan kemampuan, ketelusan dan kelestarian perlindungan perubatan. Pelaksanaan dijangka bermula melalui fasa rintis pada separuh kedua 2026, dengan pelancaran lebih meluas disasarkan pada awal 2027.
Pelan asas ini juga dirangka supaya individu yang memerlukan perlindungan lebih tinggi masih boleh mendapatkan pelan tambahan daripada pengendali masing-masing.
Ini menunjukkan perubahan paradigma:
Daripada sekadar menawarkan lebih banyak manfaat kepada usaha membina sistem perlindungan yang lebih mampu milik dan mampan.
PENGURUSAN STRATEGIK: SIAPA SEBENARNYA BERTANGGUNGJAWAB?
Jika kos perubatan terus meningkat, tidak wajar semua beban diletakkan kepada peserta melalui peningkatan sumbangan semata-mata. Begitu juga, pengendali takaful tidak boleh dilihat sebagai satu-satunya pihak yang bertanggungjawab menyelesaikan masalah.
Ia memerlukan pendekatan multi-stakeholder strategy.
Kerajaan perlu memperkukuh dasar yang sedia ada, manakala hospital perlu meningkatkan ketelusan kos dan kecekapan. Selain itu, pengendali takaful perlu membangunkan produk yang lebih fleksibel dan mampan. Manakala peserta pula perlu membuat keputusan perlindungan berdasarkan pengurusan risiko, bukan hanya harga.
Pada masa yang sama, teknologi data dan analitik boleh digunakan untuk memahami corak tuntutan, mengurus risiko dan membina produk yang lebih bersesuaian dengan keperluan kumpulan.
Inilah strategic management yang sebenar: menyelaraskan sumber, kepentingan dan tindakan pelbagai pihak untuk mencapai kelestarian jangka panjang.
DARIPADA “SAYA” KEPADA “KITA”
Akhirnya, takaful berkelompok membawa satu idea yang semakin relevan dalam dunia yang penuh ketidakpastian.
Kita tidak tahu siapa yang akan jatuh sakit.
Kita juga tidak tahu siapa yang akan memerlukan pembedahan.
Kita tidak tahu siapa yang akan berdepan bil hospital puluhan ribu ringgit.
Tetapi kita boleh menentukan bagaimana risiko tersebut diurus.
Daripada:
“Berapa banyak yang saya boleh claim?”
kepada:
“Bagaimana kita memastikan kumpulan ini mampu membantu sesiapa sahaja yang memerlukan?”
Itulah perbezaan antara melihat takaful sebagai produk kewangan dengan melihatnya sebagai strategi perkongsian risiko.
Dalam konteks Malaysia hari ini, ketika kos kesihatan dan tekanan terhadap kemampuan membayar perlindungan menjadi semakin penting, persoalan takaful tidak lagi sekadar:
“Perlukah saya ada 'medical card'?”
Persoalan yang lebih besar ialah:
“Bagaimana kita membina sistem perkongsian risiko yang cukup besar, cukup seimbang dan cukup mampan untuk melindungi masyarakat hari ini dan generasi akan datang?”
Kerana risiko tidak pernah memberi amaran.
Dan apabila risiko berlaku, strategi terbaik bukanlah mencari siapa yang harus dipersalahkan.
Strategi terbaik ialah memastikan kita sudah bersedia sebelum ia berlaku.
___________________________________________________________________________________________________________________________________________________________
* Prof. Madya Yusmani Mohd Yusoff ialah Pensyarah Kanan Pusat Pengajian Pengurusan Perniagaan, Universiti Utara Malaysia (UUM).
** Penulisan artikel ini adalah pandangan penulis dan tidak semestinya mencerminkan pandangan sidang pengarang Astro AWANI.
